Zaterdag 21 augustus was ik uitgenodigd mee te varen op een rondvaart over het Amsterdamse IJ. Ter gelegenheid van Sail 2010. Ik heb in de ruim 30 jaar dat ik nu in de watersport actief ben wel wat meegemaakt, maar dit sloeg toch echt alles. Nog nooit zoveel en ook zoveel verschillende schepen bij elkaar gezien. We konden dan ook niet echt varen. Het was meer kruipen. Gelukkig maar, want de (bijna) aanvaringen waren niet meer te tellen. Desondanks geen onvertogen woord. Iedereen had plezier en maakte waar nodig ruimte voor elkaar. Men groette erlkaar en lachtre naar elkaar. Er werden grappen gemaakt, er werd gezongenn en er werden drankjes uitgewisseld. Wat een verademing na alle agressie van de laatste jaren op het water. Wat een feest. Het grappige was dat de lol bestond uit het naar elkaar kijken en samen opvaren. Want verder gebeurde er eigenlijk niets. Een soort interactief aapjeskijken. Zelfs onze toekomstige koning en de kersverse burgemeester van Amsterdam deden mee.
Duidelijk is dat water en varen in onze genen zit. Ik zag een Frans zeiljacht wat verdwaasd zijn weg zoeken tussen al dit vertier. En Fransen zijn toch ook echt vaarders.
Mij deed dit goed. Ik moet leven van de watrerrecreatie en een dergelijke massale opkomst geeft hoop voor de toekomst. Ik kijk al uit naar de volgende Sail. En laten we in de tussentijd die samenhorigheid als watersporters vasthouden.
Sytse
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen