Roep om vaarbewijsplicht zwelt aan

Het aantal ongelukken op het water waarbij watersporters zijn betrokken, lijkt het afgelopen seizoen te zijn toegenomen. Met als absoluut dieptepunt de aanvaring van een speedboot met een binnenvaartschip op de Maas bij het Limburgse Cuijk. Daarbij vielen vier doden. Wat er mis is gegaan zullen we pas na grondig onderzoek weten. De speculaties over de oorzaak zijn echter uitgebreid.
En ook nu weer staan de beste stuurlui natuurlijk aan wal. Iedereen heeft wel een mening of een oordeel. Nummer een in de reacties is de hernieuwde roep om een vaarbewijsplicht. Met name de beroepsvaart vindt dat watersporters zonder vaarbewijs uit hun ‘vaarwater’ moeten blijven.
Natuurlijk is het nog maar de vraag of het laatste ongeluk, maar ook een aantal van de minder ernstige eerder afgelopen vaarseizoen, voorkomen waren als de veroorzakers een vaarbewijs gehad zouden hebben.
Maar het helpt wel bij het kweken van begrip voor de andere waterweggebruikers en van verantwoordelijkheidsgevoel. Vaarwegen zijn net als de openbare weg. Om er gebruik van te kunnen maken, moet je de spelregels kennen. Er zijn niet voor niets verplichte rijvaardigheidsexamens voor een grote groep weggebruikers. Wat maakt het dat de vaarwegen hierop een uitzondering zouden moeten vormen?
Maak een vaarbewijs verplicht. En maak de eisen afhankelijk van vaargebied en type schip. De categorieën, zoals vastgelegd in de Europese Richtlijn Pleziervaartuigen bieden hier een goede basis voor. En volsta niet met alleen een theoretisch examen. Knoop er ook een praktijkdeel aan vast. Ook hierin zou geen verschil met de eisen voor het rijden op de openbare weg moeten zijn.
Helaas is er veel weerstand bij met name de watersportbelangenorganisaties tegen een vaarbewijsplicht. Er zal dus nog heel wat water door de Rijn moeten stromen voordat het zover is.

Eerste zeildag 2011

Eindelijk weer gezeild! Een buurman vroeg me als zeiltrimmer voor een wedstrijd. Was heerlijk. Popel weer om met de eigen boot aan de slag te gaan, maar dat is nog veel werk. Een van jullie ook alweer aan het varen?

Botentekoop.nl neemt de Botenbank.nl over

Bohil Media, uitgever van onder andere Botentekoop.nl en onderdeel van Telegraaf Media Nederland, heeft Botenbank.nl overgenomen van Sanoma Uitgevers. Botenbank.nl heeft een leidende positie in het hogere segment (zeil)schepen.


Daarmee is er een begin gemaakt met de onvermijdelijke shake-out in het aanbod van gebruikte boten sites. Grote uitgaven in print zijn nu nog Botentekoop en YachtFocus. De belangrijkste internetsites zijn Botentekoop, YachtFocus en Hiswamakelaars. Ook anwbwatersport.nl heeft met Waterkampioen gebruikte boten een groeiend marktaandeel.

Het wachten is nu op een site die al deze sites automatisch doorzoekt als de potentiële koper zijn wensen heeft ingetikt.

Bootgarant gaat op in Botenwacht

Botenwacht, voorheen de (enige) concurrent van het inmiddels failliete Bootgarant heeft de activa van de laatste overgenomen. Het doel is het complete merk Bootgarant in Botenwacht op te laten gaan. Inclusief de lopende contacten met aangesloten bedrijven.


De een z’n dood is de ander z’n brood lijkt het. Vraag is of Botenwacht, dat al jarenlang probeert meer vet op de (hulpverlenings)botten te krijgen, met deze schaalvergroting eindelijk voldoende kritische massa zal krijgen om het hoofd ‘boven water’ te kunnen houden.

Als al eerder gezegd, veel zal afhangen van de houding van de gezamenlijke watersportverzekeraars. Zijn zij bereid dit initiatief actief naar hun polishouders te ondersteunen of volharden ze in hun afwachtende houding? Een gezamenlijk standpunt van deze verzekeraars zou een hoop duidelijk kunnen maken.

Friese Merenproject op schema, maar nog geen succes

Tweederde van het ambitieuze Friese Merenproject zit er op. Tien jaar en een paar honderd miljoen euro verder is het resultaat van alle inspanningen duidelijk te zien. Verdiepte vaarwegen, verhoogde bruggen, opgeknapte havens en vijf prachtige aquaducten heeft het opgeleverd. En er is zeer veel gedaan aan promotie van het gebied. Het uiteindelijke doel is meer watersporters naar de regio te krijgen, die er langer blijven en er meer verteren. En dat is dan weer goed voor de werkgelegenheid en de omzetten van het MKB. Met nog vijf jaar te gaan lijken die doelstellingen niet gehaald te worden. Weliswaar is de werkgelegenheid zes procent meer gestegen dan gemiddeld, inmiddels loopt deze weer terug. Ook de bestedingen van de watersporters zijn minder in plaats van meer geworden. En de brug- en sluistellingen wijzen uit, dat het aantal vaarbewegingen ook terugloopt. Deels zal de economische crises debet zijn aan deze tegenvallende resultaten. Maar zeker is dat niet. Het kan natuurlijk ook zijn dat er een verzadigingspunt is bereikt en dat er gewoon niet meer watersporters naar Friesland gaan komen. Immers ook in de watersport heeft het zapgedrag van de consument wortel geschoten en gaat hij net zo gemakkelijk met de boot naar andere gebieden of naar het buitenland. Toch is het goed dat Friesland deze investeringen heeft gedaan. Het gebied is er meer toegankelijk en uitnodigender door geworden. In het slechtste geval zal dat tot minder terugloop leiden dan zonder die investeringen het geval zou zijn geweest. Voor het laatste deel van het project is een herbezinning van de doelstellingen echter misschien wel op zijn plaats.

Bootgarant gestrand

Op 5 oktober j.l. is Bootgarant BV, de hulpdienst te water, officieel failliet verklaard. Bootgarant was door de huidige eigenaar nog geen jaar geleden overgenomen van Waterbeek Media, dat vlak daarna failliet ging. Maar ook de nieuwe eigenaren hebben het dus niet gered. Toch geloven zij nog steeds in het concept. Reden waarom zij vlak voor het faillissement de activiteiten in een Vereniging Bootgarant hadden ondergebracht. Waardoor Bootgarant BV een lege huls is geworden. En de diverse schuldeisers, zoals de gecontracteerde onderhoudsbedrijven en verschillende toeleveranciers het nakijken hebben. Dat zadelt de nieuwe vereniging wel meteen op met een slecht imago. En dus met het probleem dat het nog lastiger wordt om commerciële partijen aan zich te binden. Want wie wil er nu zaken doen met een partij waarvan je weet dat die het met de betalingsdiscipline niet erg nauw neemt? Jammer is ook dat hierdoor andere goedwillende partijen de dupe zijn.


In het verleden is er door de ANWB al eens een marktonderzoek gedaan naar de haalbaarheid van een ‘Waterwacht’. De uitkomst was toen negatief, want te duur, ondanks dat de ANWB de infrastructuur in de vorm van de Wegenwacht al had opgetuigd. Probleem is namelijk dat de bootbezitter helemaal niet bereid is om een commercieel dekkende bijdrage voor een dergelijke service te betalen. Ze zijn immers toch al verzekerd tegen pech, ook als daarvoor een berger moet uitrukken.

Het lijkt er daarom op dat een dergelijke service alleen realiseerbaar is als initiatief van de gezamenlijke verzekeraars, waardoor het met een kleine opslag op de premie een onderdeel van het pakket wordt. Maar de verzekeraars zijn daartoe vast niet bereid. Het potentieel aan verzekerden is beperkt en dus ga je je concurrent niet helpen. Hopelijk verandert dat ooit nog eens.

Zeiltocht rond de Noordpool volbracht

Een Russisch zeiljacht is als eerste ooit in slechts een seizoen geheel op eigen kracht rond de Noordpool gevaren. Dit meldt de Nieuwsbrief van het blad Zeilen.


Het jacht vertrok op 16 juli vanuit de Russische havenstad Moermansk. Op 20 september arriveerde het op het Lancaster Sound in Canada. In de tussenliggende 119 dagen legden ze 9023 mijl af, waarvan 3000 mijl door het ijs.

Het verhaal leest als het volbrengen van een geweldige prestatie. En dat is het ook. En dan te bedenken dat het Henk de Velde een aantal jaren geleden maar niet wilde lukken om de Noordwest passage boven Rusland langs te volbrengen. Hij zat tot tweemaal toe een hele winter vast in het ijs.

Dus om in een seizoen naast deze passage ook de passage boven Canada langs mee te pikken is heel bijzonder.

En ook heel zorgwekkend. Want het betekent dat er extreem weinig ijs deze zomer was. En dat de kans groot is, dat dit door de opwarming van de aarde straks helemaal niet bijzonder meer is. En daar kan ik dus wakker van liggen. Want het lijkt er niet op dat dit soort feiten eindelijk de nodige bewustwording tot stand zal brengen. We blijven genieën in het kortetermijndenken. Weinigen van ons zijn bereid een stapje terug te doen, zodat ook onze achterkleinkinderen van deze aarde kunnen genieten. Bedenk echter dat de aarde prima zonder de mens kan, maar de mens echt niet zonder de aarde.